بگو در ماه خاکم کنند

دکارتِ دُم ِ اسبی

و دنیا

یکی از قفسه های کتابخانه ی من بود

وقتی موهایت را فلسفه می بافتم -

دکارتِ دُم ِ اسبی!

من خودکشی می کنم پس هستم

و می توانم از فردا

در کتابی که آدم هایش

یک سطر در میان گریه می کنند

تا آخر آفتاب بخوابم.

من خو دم را از یک کتابخانه عمومی

امانت گرفته ام

آقا! شما مرگ ِ مرا ندیده اید؟

ندیده اید گوشه ی این شعر

دستفروشی کتاب هایش را با کمی اسب

حراج ِ گیسوی زنی

که بر زخم، شیهه می کشید؟

دیده بود

از توی کتاب زده بود بیرون

و برای فصل بعدی

از مرگ های من یا داشت برداشته بود.

*

حالا از آن همه دنیا و مرگ

یک تار ِ سپید فلسفه باقی ست

و زخمی که سنگ را

این گونه می نویسد:

مرا به جای «بوف کور» از کتابخانه بردارید.

+ نوشته شده در جمعه 1387/03/31ساعت 10:41 توسط مدیر وبلاگ |

فراز بهزادی متولد 1360 #بگو در ماه خاکم کنند# اولین مجموعه شعری اوست که در سال 1381 توسط انتشارات نیم نگاه به چاپ رسید. در ضمن این وبلاگ توست یک دوست و با اجازه خود نویسنده نگارش می یابد.

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

نوشته های پیشین

هفته چهارم خرداد 1387
هفته سوم اردیبهشت 1387
هفته سوم مهر 1386

RSS